Χαράς Ευαγγέλια! Metropolitan Parc!

Τράβηξε σε μάκρος η χθεσινή βραδιά.

Μόνος εγώ, εναντίων των άλλων δύο. Με τα ρακογυάλια να μην προλαβαίνουν να μείνουν αδειανά, κι ωστόσο η ρωμέικη αδρεναλίνη συνεχώς στα ύψη.

Είχαμε την ατυχία να προλάβουμε το ξημέρωμα.

Μέγας ενθουσιασμός. Πανηγύριζαν με την εξαγγελία της δημιουργίας του μεγαλύτερου μητροπολιτικού πάρκου στον κόσμο. Προνομιούχοι στην καταπράσινη βεράντα στο Ψυχικό. Κι η αυγουστιάτικη Αθήνα να απλώνεται στον ορίζοντα, κάτω από τα γυμνά Τουρκοβούνια, τσιμεντένιος αχνιστός χυλός. Και οι μύθοι και τα στερεότυπα, εκεί, σφηνωμένα στα μυαλά τους. Χαράς ευαγγέλια! Μητροπολιτικό πάρκο στο παλιό αεροδρόμιο. ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ! Εκεί, δίπλα στην ανοιχτωσιά του Σαρωνικού. Σωθήκαμε! Και μόνο με την εξαγγελία, ήδη η θερμοκρασία του λεκανοπεδίου μειώθηκε 10 βαθμούς και ο αγέρας μυρίζει αττικό πεύκο.

Άντε μην τρελαθούμε. Μάλλιασε η γλώσσα μου, κι αυτοί εκεί: να μην καταλαβαίνουν τίποτα. Να επιμένουν και να πανηγυρίζουν.

Αν και απεχθάνομαι να με βρίσκει το ξημέρωμα ξύπνιο και μακράν της οικίας μου, σήμερα ήταν διαφορετικά. Άφησα για λίγο την ομήγυρη και πετάχτηκα να πάρω πρωινές εφημερίδες από το περίπτερο στο rond – point, παρακάτω, που μόλις είχαν έρθει. Επέστρεψα στο σπίτι του φιλικού ζευγαριού κατενθουσιασμένος και τους ‘έτριψα στη μούρη’ τη σημερινή Καθημερινή με το σχετικό άρθρο – καταπέλτη του π. Στέφανου Μάνου:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100022_05/08/2007_236808

Τα έλεγα δυο χρόνια τώρα και δε σκαμπάζανε. Ας ελπίσουμε πως κάποιος πιο σοβαρός άνθρωπος, με πείρα και καλή διατύπωση γραπτού λόγου θα τους ταρακουνήσει λίγο από τις περιβαλλοντολογικές και χωροταξικές τους εμμονές.

Δεν κατεβήκαμε στα λιμανάκια για μπάνιο. Μερικές φορές καλός είναι και ο μεσημεριανός ύπνος.