quizzical

Aς παιξουμε ενα παιχνιδι. Θα σας ρωταω και θα απαντατε.

Σε ποιες πολεις τραβηχτηκαν οι παρα κατω φωτογραφιες;

Μικρη βοηθεια: H μια πολη βρισκεται στον βορρα ,

στην αλλη παιζουν κομπολοι.

Sarastro αναμενουμε!

ΒΑΒΥΛΩΝ ή ΤΕΜΑΧΙΖΟΜΕΝΟΣ

Πολλοί είναι αυτοί που γίνονται ακούσιοι απολογητές της εθνικιστικής ιδεολογίας παρασυρόμενοι από τη δικαιολογημένη σαγήνη που τους ασκεί η ποικιλία του πολιτιστικού πλούτου των διαφόρων εθνών. Είναι πράγματι, γοητευτικό να βλέπεις έργα ανθρώπων από τόσο διαφορετικές κουλτούρες και να διευρύνεις τις γνώσεις και τις ηδονές σου. Είναι και ελπιδοφόρο να διαπιστώνεις πως “δεν είμαστε όλοι απόλυτα όμοιοι” και πως, παρα την “παγκοσμιοποίηση” δεν “έχουν όλα ισοπεδωθεί ακόμα”. (Τώρα, βέβαια, αν δεν ήταν αυτή η επάρατος παγκοσμιοποίηση δεν ξέρω πόσες ευκαιρίες θα είχαμε να απολαμβάνουμε, εμείς οι απλοί άνθρωποι αυτήν την πολυπολιτισμικότητα…)

Όπως και στη Φύση, έτσι και στον ανθρώπινο πολιτισμό η πολλαπλότητα μέσα από την ενότητα αποδίδει την αισθητική κατηγορία του “ωραίου” και ενίοτε και του “υψηλού”.

Και που να δεις τι ωραία που είναι η εθνοτική ποικιλία εντός του ΙΔΙΟΥ ΑΤΟΜΟΥ όταν έχει από το σόι της “Ποντίας” (εκ Περσίας) μαμάς έναν προ-προπάππο “Πολωνό”, μια “προ-προγιαγιά “Ρωσίδα” (αλλά από την “Ουκρανία”), μια προγιαγιά “Αρβανίτισσα” (Υδραία), μιαν άλλη προγιαγιά βέρα “Βυζαντινο – Ρωμιά”, και από το σόι τού “Αθηναίου” (γκάγκαρου) μπαμπά εναν προ-προ-προπάππο “Τούρκο” [δηλ. διασωθέντα από τη σφαγή της Τριπολιτσάς(Dropoltsa) "Τουρκαλβανό"], μιαν ακόμη προγιαγιά “Ρωσίδα”, οι οποίοι, έχουν διάπυρη “ελληνική” εθνική συνείδηση: Ο μεν Μπαμπάς, “γνήσιος Έλλην” ως “αθηναίος αρβανίτης”, ή δε Μαμά, γνησία “Ελληνίς” ως “ποντία” (είναι κι αυτός ο αναθεματισμένος ο… “πυρρίχιος”…!).

Το εν λόγω άτομο κατά τα άλλα, παίζει με το “νεο – ελληνικό” bouzouki του “νεο – ελληνικά” μουσειακά ρεμπέτικα, έχει συνθέσει μερικά αποτυχημένα “νεο – ελληνικά” σκυλάδικα άσματα, αλλά λατρεύει την “ιταλική” μουσική baroque (όμως απογειώνεται με τα “γερμανικά” ορατόρια του J. S. Bach και το “λατινικό” te deum του “Γάλλου” Charpentier), και σπένδει συνεχώς στη μνήμη του μεγάλου “Έλληνα” συνθέτη της “Γαλλίας” Ιάνη Ξενάκη και του άλλου μεγάλου “Έλληνα” εξ “Αιγύπτου” Γιάννη Χρήστου, ακροαζόμενος τους “Έλληνες – Μακεδόνες” Χειμερινούς Κολυμβητές του “Θρακιώτη” εκ “Ρωμυλίας” – “Βουλγαρίας” κ. Α. Μπακιρτζή.Όταν χλαπακιάζει “κινέζικα” εδέσματα χειρίζεται με απαράμιλλην επιδεξιότητα τα ξυλάκια σαν γνήσιος “Κινέζος”, αλλά επιμένει να τρώει με το χέρι τα σπαράγγια ως “Γάλλος” και με… μαχαιροπήρουνο τον “παραδοσιακό ελληνικό” του οβελία σαν “Βρεττανός” (!), ενώ το φόρτε του είναι η παρασκευή “Περσικών” πιλαφιών που τρώγωνται με κουτάλι και πηρούνι κατά τον “ινδικό” τρόπο.

Πηγαίνει στην όπερα με μπλουτζήν σαν “Αμερικανάκι” [ανεβάζοντας την πίεση του Αθήναιου στο 100, ενώ προτείνει την "ανατολική - ορθόδοξη" εκδοχή του steak tartare (πίεση 200 :Ρ)].

Ανατριχιάζει με την απαγγελία του Θουρίου του “Έλληνα” Ρήγα και με τον “Ύμνο εις την Ελευθερίαν” του “ιταλικής” παιδείας “‘Έλληνα” Δ. Σολωμού, ενώ συνάμα θαυμάζει το πολυετές ιστορικό κλέος της “Οθωμανικής Αυτοκρατορίας” δακρύζοντας στη μνήμη της “Τουρκάλας” ποιήτριας Balassan και του “Οθωμανού Τούρκου” πρίγκηπα Sabahedin, ελπίζοντας να δει το έθνος-κράτος “Ελλάδα” του οποίου είναι ΠΟΛΙΤΗΣ να μεταμορφώνεται σε ΥΠΕΡΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ και να συμπορεύεται πολιτικά και πολιτιστικά με τη “Δύση”, έχοντας το νου στραμμένο στην εποχή της “Κλασσικής Ελλάδος” και τη σκέψη στη “Ρώμη”…Με τόση ποικιλία τι πρέπει; να το τεμαχίσουμε αυτό το Άτομο σε… άτομα, όπως τεμαχίσαμε τη Γη σε “Εθνη – Κράτη” εδώ και διακόσια τόσα χρόνια, ή να το αποστείλλουμε επειγόντως εις Δρομοκαϊτειον; …

Κατά Gellner: Ο Εθνικισμός είναι η πολιτική αρχή σύμφωνα με την οποία τα πολιτικά – εθνοτικά όρια του κράτους πρέπει να συμπίπτουν με τα γεωγραφικά όρια.

Μια άποψη είναι κι αυτή, καθ’ όλα σεβαστή, αλλά πάντως ελέγξιμη ως: α) Απάνθρωπη [μιας και υποτάσσει το Άτομο σε ακούσιες συλλογικότητες (=> στέρηση της Ελευθερίας)], β) Σκληρή [μιας και οδηγεί σε πολέμους (=> στέρηση της Ζωής)], και γ) Ανελέητη [=> στέρηση ιδιωτικού πλούτου, χάριν των αμυντικών (και όχι μόνο) αναγκών του κράτους].

Έρρωσο Συνάνθρωπε. Peace.

ΕΚΘΕΣΗ ΙΔΕΩΝ

Ο Sarastro επέστρεψε στην εφηβική του ηλικία  και απήντησε στο μάθημα της Εκθέσεως Ιδεών με θέμα:  «Η σύγχυση των ιδεών, ο ευδαιμονισμός, μαζί με το στυγνό ορθολογισμό που τείνει να αγνοήσει τον άνθρωπο ως σκοπό της κοινωνικής συμβίωσης έχουν παραμορφώσει το πολιτιστικό πρόσωπο της Ευρώπης».   Απολαύστε τον.

Η σημερινή ευρώπη έχει, απομακρυθει από τις βασικες, αξίες, του ανθρωπισμού που πήρε από την αρχαία ελλάδα  αρχαιότητα οπου όπως έλεγε και ο Πλάτωνας «παν μέτρον Ανρθωπος. Αξίες όπως η αγάπη στην οικογενεία οικογένεια και στη πατρίδα μας και πολλά άλλα που βασικά μέσα από το Βυζάντιο τα πήρε η ευρωπη για να κάνει την Ανναγέννηση, μετά από τη πτωση της Πόλης Ισταμπούλ, καταρέουνε κατω απ το βάρος του άκρατου εβδαιμονισμού  ευδαιμονισμού (ευδαιμονία) και από τον στυγνο ορθολογισμό που κατακλυει την σημερινή κοινωνία. Βασικά το στοιχιο του πολιτισμού είναι κατά την γνώμη μου το βασικό στοιχίο που δίνει τη ταυτότητα στον σύνχρονο άνθρωπο για να ξεπεράσει τα εμπόδια της σύνχρονης ζωής και είναι ένα ζωντανό στοιχίο που ζει στην χώρα Πατρίδα μας ακόμα και ακόμα παραμένει ζωντανό. Βασικά άλλες χωρες μέσα στα πλαίσια της σύχρονης ευρωπαϊκής πραγματικότητας (δυτικής) έχουν χάσει τη πολιτιστηκή τους ταυτότητα και αυτό είναι πολύ αρνητικό για την εξέλιξη του ανθρώπου γενικά γιατί έτσι παραμορφώνετε η πολιτιστική του ταυτότητα και ετσι παραμορφώνετε και η ευρώπη και αυτή η παραμόρφοση  παγκοσμιοπιηθικε  παγγοσμοιοποιιθηκε παγκοσμιοποιϊθηκε  είναι παγκοσμια και αυτό είναι ένα στοιχίο χειρότερο και από τους παγκόσμιους πόλεμους, (α΄και β΄) που αποδόμισαν τις δομές της παγκόσμιας κατάστασης και είχαν σαν αποτέλεσμα την δημιουργία εχθρικών συνασπισμων που (αυτό έρχεται σε αντίθεση με το κύριγμα της αγαπης) όπως μας το δίνει η δική μας πολιτιστική κληρονομιά μέσα από την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, και από τους αγώνες του Έθνους μας για ελευτερίά και βασικά για διατήρηση των βασικών ανθρωπιστικών αξιών που μπορούν να φωτίζουν σαν φάρος τειλαυγής τυλαβγής την πορεία της σύγχρονης ανθρωπότητας μέσα στην αβεβαιότητα του σύγχρονου κόσμου. Εμείς οι σημερινο9ί νέοι σαν βασικοί εκπρόσοποι νεοι)των αθάνατων ααυτών αξιών που κληροδοτήσαμε από τους προγόνους μας οφείλουμε να αντισταθούμε ενεργά σε αυτή την λέλαπα λελεπα  λαίλεπα της παγκοσμιοποίησης και αφού πρώτα διατηρήσομε με αγάπη και προσεχτικά αυτές τις αξίες, να αντισταθούμε σε αυτή την αλλωτρίοση που επιβάλεται «έξοθεν», από τους εν γένει ισχυρούς του συνχρονου κόσμου για να μη παραμορφοθει η συγχρονη ευρώπη. Έχομε ήρωες που έβαψαν τα χεριατ χέρια τους με το αίμα της πατρίδας μας και αυτοι είναι που είναι παραδειγμα για τις αλες άλλες χώρες  οπού τους έχουν σαν δειγμα ηρωισμού και ανθρωπησμού . αυτοί ποτέ δεν υποχώρησαν στις απανθρωπες αξιώσεις του διεθνες συστήματος  γιατί ηταν γενναίοι και ανυπωχόρητοι και αποτελουν και για νας τις επομενες γενηές θαυμαστό παράδειγμα οπού το βλέπουμε στις ηρωικές μορφές του Φανατιστάν (της ιστορίας του) και στα λογια του πηοιτή που έγραφε «θέλειν αρετήν και τόλμη η λεφτεριά» Γιατί όπως όλοι σήμερα γνωρίζουμε και η αρετή ιδέα, είναι και η ελευθερία. Χωρίς ορθολογιστικές παρερμηνίες. Γενικά μεσα στην λειλαπα λαίλαπατης παγκοσμιοποίησης που τείνει να αγνοήσει τον άνθρωπο (με α Κεφαλαίο) παρατηρούμε συχηση ιδεών που χανόμαστε, και μπερδευόμαστε ε6μείς οι εμεις οι σημερινοί νέοι όπου χανουμε την παράδωση και ακούμε και ανόητες επιτυχίες (χιτς), και αυτό αποτελεί βασικό κύνδυνο για την εθνική μας ιδιοπρωσωπία Βασικά, εντέλη, πρεπει όλοι να εργαστούμε με όλες τις δυνάμεις μας, για να ξεπεραστεί από εμάς τους σημερινούς, νέους η πολιτιστική ευρωπαική παραμόρφωσι και ένας καλύτερος κόσμος (πιο δίκαιος) για όλη την ανθρωπότητα.